Maymunlar arasında

(Puşkar, 13 Kasım)

---

Bir ara Candy gelip de maymunların arasında onlardan biri gibi oturduğumu görünce telaşlandı, "bunlar bazen çok mütecaviz oluyor, dikkat etmelisin" dedi.

Sonra baktı baktı, "sanırım sakin tavrın onlara güven vermiş olmalı, sana sinirlenmiyorlar" diye ekledi. Oysa memleketin birindeki kuyruksuz bir maymun türü nedense çok sinirleniyor bana. (...)

Çocuksu kızgınlıkların gazına gelen bazı memleket çocukları ıskalamış olabilir ama dünyanın her yerindeki kuyruklu melekler algılar olumlu titreşimi (belki 'aura'mızı bile görebiliyorlardır). Benim hayvanlarla hiç bir sorunum olmadı. Olamaz da zaten bok sineklerini saymazsak. İnsanlarla da olmazdı, eğer hayvanlar kadar saf ve sevecen olabilselerdi.

Öyle tatlı ki keratalar (maymunları kastediyorum) kucağıma yatırıp sevesim, okşayasım geliyor. Hinduların kendilerine ikram ettiği kuru yemişleri muzları gövdeye indirip karınlarını doyurduktan sonra sırtlarını duvara dayayıp, elleriyle balkonun kenarına tutunup şekerleme yapmaya başladılar.

Arada bir içlerinden biri gözlerini aralayıp mahmur mahmur yüzüme bakıyor, sonra gene kayıyor uykuya doğru. Yavrularını göğsüne bastırmış anne maymunlar o halde damdan dama zıplıyorlar. Bazen birbirleriyle kavgaya tutuştukları da oluyor. Şirret çığlıklar atarak burnumun dibinden geçiyorlar, kuyrukları yüzümü yalıyor.

(Sayfa 59,60)

 

Okura Not: Son zamanlarda giderek artan bir sıklıkta "Nereye'yi -internet de dahil- hiç bir yerde bulamadığını ve bu konuda kendisine yardımcı olup olamayacağımı" soran postalar alıyorum. Bu tür isteklere her seferinde "elimden gelen bir şey yok" türünden cevaplar vermek beni üzüyor.

Parantez'in bastığı kitabın ilk baskısı bitti. (Galiba artık Parantez adında bir yayınevi de kalmadı.) Benimse hiç kimsenin kapısını çalıp "kitabımı basar mısınız" diye sormaya niyetim yok.

Beni anlayacağınızı umuyorum. "Gene de anlayamadım" diyorsanız, şu yazıyı okumanızı öneririm:

Bir yiğit bir kitap yazsa, gör başına neler gelir!

 

©